साजगांवची यात्रा म्हणजे आमच्या लहानपणी एक आकर्षण असायचे. यात्रा आली की आम्ही पैसे सचवायचो आणि त्या पैसातून खेळणी घायचो तशी लागणाऱ्या सर्व वस्तू आमचे आजोबांच घ्यायचे केवळ पैसे साठवणे हे एकपात्री नाटक असायचे. बाबा जेव्हा बोलायचे की ह्या रविवारी जत्रेला जायचे आहे निघा सर्वांनी! तेव्हा आमच्या पोरासोरांमध्ये एक वेगळीच हर्षाची लहर यायची आणि आदल्या रात्री झोप कोणाला यायची. बाबा नुसते म्हणाले कि यात्रेला जायचे आहे मग तेव्हा पासून आक्खी जत्रा रोज रात्री स्वप्नात फिरून व्हायची.
आम्ही खेडवळ भागातील बोली भाबडी लोकं! स्वप्नाच्या दुनियेला खरं खुरं मानणारी, म्हणून रविवारी पहाटे साडे चारला सर्व घर जागे होऊन जत्रेला जाण्याची तयारी सुरु असायची आमच्या गावातून सकाळी सहा वाजताची एस. टी. (लालपरी) असायची आणि विशेष म्हणजे आम्ही सर्व लहान मुलं ती टी. बस. पकडायचो. गुलाबी थंडीतला तो प्रवास म्हणजे स्वर्गसुखःपेक्षा कमी न्हवता.
सकाळी साडे सहाच्या सुमारास आम्ही साजगांव बस स्टॉप वर उतरायचो मग आमच्या यात्रेला खरी खुरी सुरवात व्हायची प्रथमतः विठू-रखुमाईच्या दर्शनाने यात्रेची सुरुवात व्हायची. दर्शन झाले कि मागच्या पायऱ्यांनी थेट यात्रेत तेव्हा यात्रा पण जवळ पास सात वाजेपर्यंत चालू व्हायची. दुकानदारांची दुकान लावायची वेळ आणि आम्ही जायची वेळ कधी कधी एकचं व्हायची. आमच्या सारखे अनेक यात्रेकरू असायचे. सकाळी दुकानदारांचा बोनीचा टाइम असायचा म्हणून सामान किंवा वस्तु घेण्यासाठी जास्त झिग झिग करावी लागत न्हवती. बाबा आम्हाला दोन लाईन मधून फिरवायचा आणि जेलीबीच्या दुकानात नेऊन बसवायचा. जिलेबीवर मनसोक्त ताव मारून झाल्यावर पुढची स्वारी उसाच्या रसाकडे असायची. नास्ता पाणी झाला कि मग मासळी बाजार आणि नंतर बैल बाजार एवढा फिरून झालं कि मग शेवटी "मौत का कुवा" पहिला कि मग डायरेक्ट एस. टी. स्टॅन्डवर तो पर्यंत दहा वाजलेले असायचे. मग दहाची बस पकडली की साडे दहा, पावणे अकरा पर्यंत जत्रा घरी आलेली असायची.
यात्रेची हि गंमत आज पाहावयास मिळत नाही. लहान मुलांमध्ये हि गंमत आज शाबूत असेलही पण मोठी माणसं आपापल्या कामात एवढी व्यस्त आहेत कि लहानमुलांच्या गंमती जमती पूर्ण करण्यास त्यांच्या कडे वेळ नाही.
मित्रानो आपण खूप खेडवळ भागातले असून सुद्धा चांगल्या प्रकारे यात्रेची माजा घेतलेली आहे. आपल्या मुलांमध्ये आपल आनंद शोध आणि त्यांच्या आनंदात एकदा आपलं लहानपण जागून पहा. साजगाव यात्रेच्या मनापासून शुभेच्छा ....
चला तर मग साजगांव यात्रेला.......
- यशवंत द. ओव्हाळ
No comments:
Post a Comment